هیئت وزیران در جلسه مورخ 15 / 6 / 1385 بنا به پیشنهاد شماره 23 / 1 مورخ 3 / 1 / 1385 وزارت بازرگانی و به استناد ماده (5) قانون حمایت از تأسیس و اداره مجتمعهای بزرگ و متمرکز قالیبافی ـ مصوب 1380ـ آیین نامه اجرایی قانون یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود :
ماده 1 ـ بافنده در این آیین نامه به فردی اطلاق می شود که حداقل دارای پانزده سال سن بوده و براساس قرارداد با صاحب کارگاه (منفرداً یا مشترکاً) با میزان معینی از فعالیت در مجتمعهای قالیبافی مشمول این آییننامه به بافت قالی، گلیم، جاجیم، ورنی و نظایر آن اشتغال داشته باشد.
تبصره ـ چارچوب قرارداد توسط مرکز ملی فرش ایران تهیه و در اختیار سازمان بازرگانی استانها جهت ارائه به متقاضیان قرار خواهد گرفت.
ماده 2 ـ کارگاههای قالیبافی که مبادرت به تولید محصولات مندرج در ماده (1) به صورت دستباف میکنند، در صورت داشتن شرایط زیر به عنوان مجتمع قالیبافی شناخته شده و از مزایای مندرج در قانون حمایت از تأسیس و اداره مجتمع های بزرگ و متمرکز قالیبافی ـ مصوب 1380ـ برخوردار می شوند :
الف ـ در زمینی به مساحت حداقل سیصد و سی (330) متر مربع با سطح زیربنای حداقل دویست (200) متر مربع شامل یکصد و سی (130) متر مربع سالن بافت و هفتاد (70) متر مربع سایر موارد شامل مدیریت مجتمع، تأسیسات، انبار و خدمات جانبی و غیره بوده و با رعایت استانداردهای نور، روشنایی، تهویه، امکانات بهداشتی و ایمنی مطابق با ضوابط ایمنی و بهداشت کار مصوب شورای عالی حفاظت فنی تأسیس و اداره شوند.
ب ـ حداقل میزان ظرفیت تولید سالانه یکصد (100) متر مربع رجشمار سی و پنج و پایین تر و ظرفیت تولید سالانه هفتاد (70) متر مربع برای رجشمار بالاتر از سی و پنج رج با حداقل بیست و چهار نفر بافنده متناسب با مشخصات یاد شده باشد.
تبصره 1 ـ برای رعایت فاصله مناسب در آرایش دارهای قالی باید یک متر فاصله عرض و طول دار قالی با دیوار یا دار قالی مجاور رعایت شود.
تبصره 2 ـ کارگاههایی که در روستاها با حداقل پنجاه درصد (50%) مشخصات فضا و متراژ مذکور در بندهای (الف) و (ب) ایجاد شده یا می شوند، مشمول مقررات این آیین نامه خواهند بود.
تبصره 3 ـ کلیه کارگاههای موجود و همچنین کارگاههایی که فاقد حداقل شرایط فوق باشند، می توانند به شرط تجهیز کارگاه و تأمین حداقل شرایط از مزایای این آیین نامه برخوردار شوند.
پ ـ استفاده از الیاف مصنوعی، پشم دباغی، بافت گرههایی که بیش از یک جفت تار را در برگیرد (دوتایی، سه تایی و غیره) و همچنین گره کمان شیب و خامه های رنگ شده با ثبات نوری و ثبات شستشو و سایشی کمتر از درجه چهار ایزو و استفاده از دار و ابزار فنی نامطلوب در مجتمعهای قالیبافی ممنوع و مسئولیت رعایت کلیه موارد فوق به عهده صاحب کارگاه می باشد.
ماده 3 ـ صدور پروانه تأسیس و بهره برداری و گواهی تطبیق مشخصات مجتمعهای قالیبافی موجود برای استفاده از مزایای این آیین نامه برعهده وزارت بازرگانی است که با حداقل تشریفات انجام خواهد شد.
تبصره ـ صدور پروانه تأسیس و بهره برداری منوط به احراز صلاحیت عمومی متقاضیان با تشخیص وزارت بازرگانی خواهد بود.
ماده 4 ـ سازمان بیمه خدمات درمانی موظف است درخصوص برقراری بیمه خدمات درمانی برای بافندگان مجتمعهای قالیبافی اقدام کند و مالکان مجتمعهای قالیبافی یا نمایندگان آنان از طرف بافندگان شاغل در مجتمع در این مورد اقدام و حق بیمه خدمات درمانی از طرف بافندگان به حساب سازمان بیمه خدمات درمانی واریز خواهند نمود.
تبصره 1 ـ درصورت نداشتن یکی از انواع بیمه های خدمات درمانی، پنجاه درصد (50%) حق بیمه موضوع ماده (4) توسط بافنده و پنجاه درصد (50%) توسط صاحب کارگاه پرداخت خواهد شد.
تبصره 2 ـ اشتغال بافندگان بدون بیمه خدمات درمانی در کارگاههای متمرکز ممنوع می باشد.
ماده 5 ـ بافندگانی که قبل از ورود به کارگاههای متمرکز تحت پوشش بیمه قالیبافان خانگی بوده اند، در زمان اشتغال در این کارگاهها، همچنان از حمایت این بیمه برخوردار خواهند بود.
تبصره ـ بافندگانی که در زمان تصویب این آیین نامه از بیمه کامل تأمین اجتماعی در کارگاههای متمرکز استفاده می کنند، کماکان مشمول همان بیمه باقی خواهند ماند.
ماده 6 ـ در مجتمع های قالیبافی استفاده از شناسنامه بافت برابر ضوابط معین شده از سوی مرکز ملی فرش ایران برای کلیه تولیدات الزامی می باشد.
تبصره ـ شیوه نامه نظارت بر این گونه کارگاهها حداکثر ظرف یک ماه پس از ابلاغ این آیین نامه توسط وزارت بازرگانی (مرکز ملی فرش ایران) تهیه و ابلاغ خواهد شد.
ماده 7 ـ مرکز ملی فرش ایران برای صاحبان مجتمعهای قالیبافی که در خصوص کیفیت تولید و مفاد این آیین نامه مرتکب تخلف می شوند، دو بار اخطار کتبی صادر نموده و در صورت ادامه تخلف نسبت به تعلیق پروانه تأسیس و بهره برداری اقدام خواهد نمود.
تبصره ـ مرجع اولیه حل اختلاف میان صاحب مجتمع قالیبافی با بافندگان، هیئتی مرکب از نماینده صاحب مجتمع قالیبافی، نماینده بافندگان و نماینده وزارت بازرگانی خواهد بود.
ماده 8 ـ سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موظف است همه ساله بنا به پیشنهاد وزارت بازرگانی در لایحه بودجه کل کشور مابه التفاوت نرخ سود و کارمزد بانکی تا حداکثر نرخ سود بانکی چهار درصد (4%) را برای حمایت از تأسیس و اداره مجتمعهای بزرگ و متمرکز قالیبافی و تأمین نقدینگی مجتمع های یاد شده پیش بینی کند.
تبصره ـ روش اجرایی پذیرش و تصویب طرح تسهیلات به متقاضیان توسط وزارت بازرگانی با هماهنگی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور مشخص خواهد شد.
ماده 9 ـ این تصویب نامه جایگزین تصویب نامه شماره 2841/ت26884هـ مورخ 29 / 1 / 1383 می شود.