هیأت وزیران در جلسه مورخ 10/8/1355 بنا به پیشنهاد شماره 17919 مورخ 8/7/1355 وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد تبصره 9 ماده واحده قانون گسترش مالکیت واحدهای تولیدی مصوبه تیرماه 2534 آئیننامه اجرایی موضوع تبصره 1ماده واحده قانون مذکور را که به تائید شورای گسترش مالکیت واحدهای تولیدی رسیده است به شرح زیر تصویب نمودند :
ماده دو - واحدهای مشمول در بخش خصوصی و بخش دولتی ( به جز مستثنیات منظور در قانون گسترش مالکیت ) که دارای یکی از مشخصات زیر بوده و حداقل پنجاه سال از تاریخ بهره برداری آنها گذشته باشد مشمول قانون گسترش مالکیت می گردند .
پ : فروش خالص حداقل در یکی از سالها دویست و پنجاه میلیون ریال یا بیشتر . فروش پس از کسر مالیاتهای غیرمستقیم ( مالیات بر مصرف کالا ) که جزء رقم فروش نمی باشد محاسبه می گردد .
تبصره 2
تاریخ بهره برداری با توجه به دوره آزمایشی بهره برداری از واحد تولیدی و پروانه بهره برداری وزارت صنایع و معادن و اولین اظهارنامه مالیاتی که حاکی از فروش فرآورده های واحد تولید بوده است و یا دفاتر مالی مربوط به تشخیص شورا تعیین میگردد .
ماده شش - سود ویژه با توجه به مراتب زیر مبنای ارزیابی سهام واحدهای مشمول قرار خواهد گرفت .
الف : سود مندرج در برگ قطعی مالیاتی که ترتیب پرداخت آن داده شده باشد .
ب : در صورتی که مالیات قابل پرداخت ، قطعی نشده باشد سود مندرج در برگ تشخیص مالیاتی که وسیله وزارت امور اقتصادی و دارایی صادر شده باشد .
پ : در صورتی که سودمندی در برگ تشخیص مالیاتی مورد قبول قرار نگرفته باشد ، سود مندرج در گزارش حسابرسی مورد قبول دولت .
ت : در صورتی که گزارش حسابرس موجود نباشد سود مندرج در اظهارنامه مالیاتی .
ج : در مورد شرکت هایی که به علت معافیت کامل مالیاتی اظهارنامه مالیاتی تعیین نکرده اند سود مستخرجه از دفاتر شرکت به وسیله مؤسسات حسابرسی مورد قبول دولت .