وفق مفاد بند (الف) ماده (10) قانون مالیات بر ارزشافزوده مصوب 1400، «صادرات کالاها به خارج از کشور از طریق مبادی خروجی رسمی با ارائه پروانه سبز گمرکی صادره توسط گمرک یا برگ خروجی (در مورد صادرات کالا) و ...» از پرداخت مالیات و عوارض معاف بوده و مالیات و عوارض خرید نهادههای آنها مسترد میشود.
مطابق مفاد تبصره (3) بند (الف) ماده (26) قانون یاد شده: «مالیات و عوارض پرداختی مؤدیان بابت کالاهای موضوع این بند [انواع بنزین و سوخت هواپیما، نفت گاز، نفت سفید، نفت کوره، گاز طبیعی و گاز مایع]، در صورتی که به عنوان مواد اولیه اصلی توسط واحدهای تولیدی به کار برده شود، به عنوان اعتبار مالیاتی آن واحدها قابل پذیرش میباشد...».
با عنایت به اینکه در تبصره (3) بند (الف) ماده (26) قانون مالیات بر ارزشافزوده مصوب 1400، پذیرش مالیات و عوارض پرداختی مؤدیان بابت کالاهای موضوع این بند منوط به استفاده از آن به عنوان مواد اولیه اصلی در فرآیند تولید شده و این شرط فارغ از آنکه کالای تولیدی نهایی در داخل کشور عرضه یا به خارج از کشور صادر شود، عنوان گردیده است؛ لذا چنانچه کالاهای موضوع بند مذکور در فرآیند تولید به عنوان مواد اولیه اصلی مورد استفاده قرار نگیرد (به عنوان مثال بابت سوخت استفاده شود) و کالای نهایی تولید شده به خارج از کشور صادر گردد، مالیات و عوارض پرداختی بابت مواد اولیه غیر اصلی مذکور علیرغم صادرات کالای تولیدی نهایی، قابل استرداد نخواهد بود.
وفق مقررات بند (الف) ماده (10) قانون مالیات بر ارزشافزوده، صادرات کالاها به خارج از کشور از طریق مبادی خروجی رسمی با ارائه پروانه سبز گمرکی صادرات توسط گمرک یا برگ خروجی و... از پرداخت مالیات و عوارض معاف بوده و مالیات و عوارض خرید نهادههای آنها مسترد میشود که باتوجه به مقررات بند (د) ماده یک قانون مالیات بر ارزشافزوده، «مالیات و عوارض خرید نهادهها» همان «اعتبار مالیاتی» است.
مطابق مقررات تبصره (3) بند (الف) ماده (26) قانون مالیات برارزشافزوده، مالیات و عوارض پرداختی مؤدیان بابت کالاهای موضوع این بند، در صورتی که به عنوان مواد اولیه اصلی توسط واحدهای تولیدی به کار برده شود، به عنوان اعتبار مالیاتی آن واحدها قابل پذیرش میباشد.
با وحدت ملاک از همین موضوع، که هدف حاکمیت و قانونگذار در این رابطه، بمنظور حمایت از صادرکنندگان جهت حفظ توان رقابتی آنان در بازارهای بینالمللی میباشد.